Skip to main content



It is more than twenty years that I had been here in this beautiful planet as a humble Earthling. Life here is not so boring ; the hills, mountains, valleys, oceans, storms, breeze , sun, moon, stars ,sky – everything has its own stories to tell and lessons to teach , but only when we watch them close. just like everyones journey mine too was worth living when I look back. Because it has moulded me up. So, these are what I am, what I see when I look back and what has moulded me to step ahead.

Life is dynamic. Sometimes unexpected things happen in your life to change the direction of its flow. Embracethe change. Life is not full of rainbows. Though climbing up the hill is difficult, the top view may be breathtaking. I have always wondered what the ultimate meaning of love is. The question is quite intriguing. Family ? friends ? The purest form of love I believe is the love that a mother has towards her children and I am not sure about the other forms of love. The ultimate power I believe…
Recent posts


Dear Cold play,
   Thank you a zillion times. For bringing hope in my sleepless nights. For saving me from the high edges. For lifting me up from depths.
    No matter how long we know each other,  I miraculously fell for your magic. You are far enough to make any hopeless romantic to feel the heart racing. You are enough to jerk one out of the blues. You are enough to lighten up the whole world.        I began gazing the skies full of stars, with much more wonder. I redeemed my belief in miracles. I felt light in the shadows. I saw the sun beneath the stormy skies.  And felt Everglow  sometimes. I realised I could be someone special and added colours to my dreams. You told me not to be scared to grow strong. You carry a universe and even my day. I may call you a medicine, and that won’t be a hyperbole. 
An indebted survivor.


The year 2017 was a mixed bag. A pot pourri .How 2017 struck me at that midnight and how 2017 turned out on me is like night and day. I began it in a low note. But I already saw a storm of change in the days to come. Thus it happened. Out of certain tribulations, I made up my mind to look up more on myself rather than anybody else. Ultimately one has to stand up for oneself. My-beautiful-lady bought me laptop , a sort of what I had been yearning since I started learning how to paint in computer. Thus she made her first accomplishment of the year.The very first thing I did with it was , I began a blog whichwas an exciting idea that I had been carrying in my mind for not-so-long time. I called it Seasons when I found the close association it has got with people and life. Life is like seasons, and so are people. I started bottling up all my thoughts and emotions there. I realised once you pour your heart and soul into something you love, you will get no time to regret. I began engaging in…

My Confidante

I am not an open book, so I don't share everything that run through my mind to a second person. I believe it isn't that necessary. I'm the confidante of myself. And you know why?
Who else other than yourself is within your control all the time?
Who can really understand and interpret your feelings exactly more than yourself?
Who else can follow the evolution of your thought streams, forgive you for being what you thought you would never be and correct you without causing any trouble?
Everything doesn't need to be talked about. So I keep many of the things to myself only.( I didn't say ‘most’.) And that has rescued me from troubles several times. When it comes the cases of second persons, next to myself, I would talk about and share my feelings to people once I get close to them. That will definitely take time. Also, I haven't found a single person with whom I can share everything that bubble up in my head. Even if I find I dare not. Period.
Originally written as http…

Found ,at last !

At last  WordPorn found me. the-realest-me .


എന്തെങ്കിലുമൊക്കെയായി എഴുതാറുണ്ട്. കവിതയായിട്ടല്ല. കവിതപ്പൊട്ടുകൾ എന്നു പറയാം.ചിലപ്പോൾ ആർക്കെങ്കിലും അയച്ചുകൊടുക്കും.. കൊള്ളാം എന്ന പ്രോത്സാഹനം വലിയ ആവേശവമാണ് , ഇങ്ങനെ  കവിത  തുണ്ടുകൾ എഴുതികൂട്ടാൻ. കുറെയൊക്കെ മനസിന്റെ ഭാരം ഇറക്കിവെക്കുംപോലെയാണ്..

ഏറെ  ആകർഷിച്ച  ഒരു ഫേസ്ബുക് പേജാണ് " വേരുകൾ". വാക്കുകൾക് ഇത്രയേറെ ഭംഗിയും ആഴവും ഉണ്ടെന്ന് വേരുകൾ പഠിപ്പിച്ചു. വേരുകൾ എന്റെ വരികളും എഴുതണം എന്നൊരു ആഗ്രഹം തോന്നി.അവരുടെ ഗ്രൂപ്പിലൊക്കെ പോസ്റ്റ് ചെയ്തു എന്റെ  കവിത തുണ്ടുകൾ. ഈയിടെയാണ് "കനല് പൂക്കുന്നിടം " കണ്ണിൽ പെട്ടത്. ഞാൻ  വീണ്ടുമൊന്നു ശ്രമിച്ചു നോക്കി... അവരുടെ ഗ്രൂപ്പിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്തു. തീർത്തും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ കുറെ  ഇഷ്ടങ്ങൾ കിട്ടി. എന്റെ  വരികളും കനലുകൾ പൂക്കുന്നിടത്തു പൂത്തു .  അഭിനന്ദനങ്ങൾ ഏറെ കിട്ടി. നന്നായിട്ടുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു . സന്തോഷമായി.

പക്ഷേ പിന്നീടാണ് ഓർത്തത് എഴുതിയപ്പോൾ ആ വാക്കുകൾക് കനം കൂടുതലായിരുന്നു. എഴുതിത്തീർന്നപ്പോൾ കടലാസുതുണ്ടിൽ നേർത്ത നനവുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷേ മഴയൊന്നും പെയ്തിട്ടില്ലായിരുന്നു.. കൊടും വെയിലായിരുന്നില്ലേ.. ഹ്ഹാ എന്താണാവോ..

ആ  യാത്ര എന്തായാലു…

ഈ മരത്തണലിൽ

കുറേവർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് സ്കൂൾ മാഗസിന് വേണ്ടി എഴുതിയത് . 
ഈ മരത്തണലിൽ 

നട്ടുച്ചയായി നേരം, കളിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞങ്ങനെ, ഈ മരത്തണലിൽ നൊമ്പരം.
 ഓടിക്കളിച്ച നാൾവഴികളിലേക്കൊരെത്തിനോട്ടം ,  മിഴികളിലോ തീരാനഷ്ടത്തിന് ബാഷ്പം. പൊഴിയും പൂവിന് വിരഹത്തോടെ പിരിയുന്നു നാം, ഒരു നല്ല നാളേക്കായ് പിരിഞ്ഞിടുന്നു.
'വിട'യെന്ന വാക്കിനാല് ഉള്ളമേറെ നോവുന്നു,
എന്തിനെന്നറിയാതെ  നീറിടുന്നു .  സൗഹൃദത്താളുകളില് തൂലികയമരുമ്പോള്‍ എൻ  കരാങ്കുലികൾ  വിറച്ചിടുന്നു.
ഈ മരത്തണലില് നിന്ന് ,ജ്ഞാനത്തിന് ദീപ്തമേന്തി
പലവഴി തിരിയുന്നു നാം വിദൂരലക്ഷ്യം തേടി.
"ഭൂമി ഉരുണ്ടതെങ്കില്, ഈ യാത്ര അനന്തമെങ്കില്,  കണ്ടുമുട്ടാം വീണ്ടും ഒരു ദിനം, ഈ മരത്തണലില് ഒരിക്കല് കൂടി.  അന്നേരം ഓര്ക്കാം നമുക്ക് ,കഴിഞ്ഞ പൂക്കാലത്തെ  സന്തോഷത്തിന്റെ വസന്തകാലത്തെ......"